Ruim een half uur vertraging….

22 februari 2012
By on 18:29 | Ruim een half uur vertraging…. | 0

Woensdagmorgen. Het moment waarop ik, als het weer het enigszins toelaat,
mijn wandelschoenen aantrek en ga lopen. Zoals altijd, op de woensdag, kon ik
ook vanmorgen weer meerijden met W., zij moest naar haar werk in Boelenslaan.
Dit keer ben ik in Kootstertille uit de auto gestapt. De afstanden worden
langzaam groter…! Het was inmiddels acht uur en ideale omstandigheden om te
lopen. In Kootstermolen stopte een groen bestelautootje naast me, een auto van
Staatsbosbeheer. Mijn neef Catherinus! Dat was alweer een tijdje geleden dat we
mekaar gezien en gesproken hadden. Over en weer zijn de familienieuwtjes
uitgewisseld. Het zorgde voor de nodige vertraging, maar ach het was een leuke
en verrassende ontmoeting. Daarnaast heb ik hier de tijd voor. Heb ook deze keer
weer mijn normale route gelopen, via Twijzel, Twijzelerheide en Zwaagwesteinde.
Bij de Falomstervaart waren mensen van Wetterskip Fryslân bezig met het
binnenhalen van een omgezaagde boom. Een dikke boom, die van binnen deels verrot
was. De foto’s zeggen meer dan genoeg. Voor mij dus opnieuw oponthoud. Want ja
zo nieuwsgierig ben ik wel. Altijd leuk om naar dit soort dingen te
staan kijken. Bovendien is dan ook een praatje snel gemaakt en dat heeft me
opnieuw veel tijd gekost. Al met al heb ik toch ruim een half uur vertraging
gehad. Voor een eventuele volgende keer heb ik internet geraadpleegd. In de
bedoeling ligt het om dan weer in Kootstertille uit de auto te stappen…, om
vervolgens rond het Bergumer Meer, naar Damwâld te lopen. Via Eastermar en
Burgum.

Freya Koor Feanwâlden

21 februari 2012
By on 12:34 | Freya Koor Feanwâlden | 1

Soms weet je niet wat voor effect het maken van een
foto heeft. Bijvoorbeeld:  Zaterdagmiddag trad het Freya Koor uit Feanwâlden op in het winkelcentrum van Damwâld. Toevallig was ik daar en omdat ik altijd een camera
bij me heb, maakte ik een vijftal foto’s. Niet echt om er iets speciaals mee te
doen, echter je weet maar nooit! Dit mooie koor bestaat louter en alleen uit
dames en ik had het Freya Koor al een paar keer zien optreden tijdens het
Muzikaal Bootwateren op Ameland. Zondag werd ik al benaderd door Anneke uit Grou.
“Jij hebt gisteren foto’s gemaakt van het Freya Koor. Mag ik een paar foto’s,
want vriendinnen van me staan waarschijnlijk op de foto.” Blijkbaar kende
iemand uit het koor mij….! Gisteren via Facebook kreeg ik de vraag van
over-buuf Froukje: “Mijn mem zingt bij het Freya Koor, heeft Nanne mijn mem ook
op de foto?” Ook Froukje heb ik de foto’s gestuurd. Het koor blijkt dus erg
populair te zijn en daarom plaats ik alsnog de foto’s van het Freya Koor uit
Feanwâlden. Als ik op internet zoek naar gegevens van dit vrouwenkoor, kom ik
bij hun pagina op Facebook terecht. Daar blijkt dat het Freya Koor uit het
naastgelegen dorpje Feanwâldsterwâl komt. De naam Freya doet me in eerste
instantie denken aan Freia, van zuivelfabriek Freia in Feanwâlden. Dit was de eerste
zuivelfabriek in Friesland. Of de naam daar iets mee te maken heeft …?

 

Kruiend ijs Makkum.

20 februari 2012
By on 16:21 | Kruiend ijs Makkum. | 0

 

Kruiend ijs Makkum. Aanmerkelijk rustiger was het zondag bij Makkum. Daar was geen
sprake van kruiend ijs. Aan het einde van de strekdam, lagen enige ijsschotsen.
Voor mij genoeg om daar een aantal foto’s te maken. Niks geen gedoe met mensen
om me heen, ik was er praktisch alleen. In Makkum genoten de weinige bezoekers
op het terras van het aangename zonnetje!

Kruiend IJS en nog eens kruiend ijs!!!!

19 februari 2012
By on 16:11 | Kruiend IJS en nog eens kruiend ijs!!!! | 0

 

Vanmorgen was ik om 06.00 uur wakker. Het eerste waar ik aan dacht was:
KRUIEND IJS. Op Facebook had ik al de nodige foto’s voorbij zien komen. Nog
nooit had ik dit mooie natuurverschijnsel in het echt gezien. Daarom vond ik het
wel eens tijd worden om richting Hindeloopen te gaan. Daar zou het kruiend ijs
van dichtbij te zien zijn. Om half negen zat ik in de auto en ben rustig die
kant opgegaan. Rustig, wat het was plaatselijk glad en dat heb ik een beetje
gemerkt…, in een bocht begon de Seat ietwat te glijden. Half tien was ik in
Hindeloopen en toen waren er al veel mensen. IJsbergen lagen voor de kust,
misschien wel zes meter hoog. Daarop kon je al glibberend naar boven klimmen, om
daarna al glijdend naar beneden te gaan. Het was oppassen geblazen en er was wel
eens iemand die een behoorlijke smak maakte. dat doet pijn, lijkt me. Er werden
ter plaatse behoorlijk veel foto’s genomen. Toen ik Hindeloopen weer achter me
liet, begon het enorm druk te worden. Mensen kwamen, net als zaterdag, overal
vandaan. In Koudum heb ik bij Alie gezellig koffiegedronken. Daarna ben ik nog
naar Makkum gereden en ook daar heb ik de nodige foto’s gemaakt. Wordt dus
morgen vervolgd!

Jubileum: Tien jaar geleden gestopt met roken!

18 februari 2012
By on 13:53 | Jubileum: Tien jaar geleden gestopt met roken! | 0

Vandaag is het precies 10 jaar geleden dat ik gestopt ben met roken!!!!

Ik weet het nog precies, het was maandagmorgen 18 februari 2002, om precies
11.25 uur, dat ik m’n laatste shagje uitdrukte!

Daarvoor had ik het boek STOPPEN MET ROKEN van Allen Carr gelezen. Het allerlaatste
shagje heb ik tot aan m’n nagels toe opgerookt. Bij wijze van spreken moest ik
m’n nagels blussen…!!!! Dat was m’n laatste shagje, op die maandagmorgen de 18e
februari 2002!! ‘s Middags moest ik naar m’n werk in Leeuwarden. Voor aanvang
werktijd, gingen we altijd met een groepje collega’s een sigaretje
roken. Ook deze maandagmiddag ben ik normaal met m’n collega’s meegegaan, maar heb niet gerookt. Ik heb nooit weer een sigaret aangeraakt. Het bevalt me
uitstekend!! De behoefte om ooit weer een sigaret op te steken heb ik ook niet.
Achterom kijkend voel ik me beter!! Het heeft me ook heel veel geld bespaard,
maar daar gaat het niet om. Je moet begrijpen dat ik per week drie pakjes shag
rookte, dus reken maar uit!

Zeer in het kort iets meer over de auteur van Stoppen met Roken.
Allen Carr heeft een unieke methode ontwikkeld,
die reeds miljoenen mensen wereldwijd van het roken heeft verlost.
Hij gebruikt geen trucjes of hulpmiddelen.
Hij toont slechts onomwonden aan wat een roker doet roken.
Wie dat eenmaal begrijpt, merkt dat stoppen met roken,
heel eenvoudig is, vanaf de eerste dag.

Jaarlijks plaats ik dit bericht, in de hoop dat het
navolging krijgt. Het heeft mij een erg goed gevoel gegeven. Wel realiseer ik me
op dit moment van schrijven, dat ik rustiger ben geworden.Roken,
is voor mij echt verleden tijd!

Wie volgt me? Wie is in het verleden ook gestopt met roken en wanneer ben jij dan gestopt met roken?!

Elske de Wall – zingt als de beste!

17 februari 2012
By on 18:30 | Elske de Wall – zingt als de beste! | 0

Nog nooit heb ik een berichtje geschreven over Elske de Wall. Eerlijk gezegd mag ik me wel een beetje generen. Deze mooie roodharige zangeres komt nota bene uit de gemeente waarin ik ook woon! Elske is geboren in  Veenwouden. Ze kan naast zingen ook uitstekend saxofoon spelen. Een muzikale  studie volgde Elske aan de Academie voor Popcultuur in Leeuwarden. Gedurende haar studie was ze actief als achtergrondzangeres. Met haar zus Femke, trad ze  wel eens op als duo. Maar nu lijkt Elske dan echt door te breken, zoals dat heet. Deels komt dit misschien doordat Elske de titelsong zingt van de
televisieserie Moordvrouw. Momenteel reist ze stad en land af, een optreden hier
en een optreden daar. Daar tussendoor zijn er de nodige televisie- en
radio-opnames: Radio 538, Koffietijd op RTL4 en een optreden in de Wereld Draait
Door, etc. Aan de tafel zittend brengt ze een werkelijk prachtige song naar
voren… het bezorgde mij de nodige kippenvel! Maar ook Dûnsje my de leafde út,
is een prachtig Fries lied. Stilletjes hoop ik Elske nog eens voor de camera te
krijgen. Maar daar zal het wel bij blijven…!

Twee …. bomen, vazen, beeldjes, etc.


By on 15:54 | Twee …. bomen, vazen, beeldjes, etc. | 0

In een flits zag ik een mooie karakteristieke boom voorbij komen. Maar ach,
er zijn zoveel bomen. Dus gewoon doorrijden! Op de terugreis kwam ik opnieuw
langs deze bewuste boom. Opnieuw zag ik iets bijzonders in deze boom, iets
grafisch. Nu was het stoppen en een foto maken. Eerlijk gezegd is het niet één
boom, maar twee bomen. Misschien is dat de reden dat het me zo boeide. Twee
bomen! Niet één boom, maar twéé bomen. Dat brengt me op het volgende. Let maar
eens goed op: Momenteel heeft iedereen ergens twee dingen van, bijna elke
woning. Er staat niet één grote vaas in de vensterbank, er staan twee precies
dezelfde vazen in de vensterbank, het liefst ook nog naast elkaar. Er staat niet
één grote plant voor het raam, er staan twee precies dezelfde planten voor het
raam en weer… het liefst naast elkaar. Waarom niet één, of waarom geen drie?
Waarom twee dezelfde kandelaars, beeldjes, sfeerverlichting, etc. Wie me hier
nog eens een zinnig antwoord op kan geven…, een reactie is van harte welkom.
Maar ik heb mijn twee bomen! Zij boeiden me. Voor alle duidelijkheid, ze stonden
niet solitair. Ze staan keurig in een rij van bomen. Het ligt het in mijn
bedoeling om dit jaar vaker een foto van deze bomen te maken. Niet alleen de
bomen zullen veranderen, ook het daar achterliggende landschap zal de komende
tijd tot bloei en groei komen.

IJstijdenmuseum Buitenpost

16 februari 2012
By on 18:19 | IJstijdenmuseum Buitenpost | 1

Zelf had ik er nog nooit van gehoord: Het IJstijdenmuseum in Buitenpost.
Daar moest ik vanmiddag een aantal foto’s maken van voorzitters die afscheid
namen. Omdat ik al vroeg in Buitenpost was, heb ik vooraf een kijkje genomen in
het IJstijdenmuseum, op het terrein waar ook de Kruidhof is gesetteld. Het is
nog een relatief jong museum met een prachtige collectie zwerfstenen, fossielen,
stenen gebruiksvoorwerpen en mineralen, die nog steeds wordt uitgebreid. Door
commissaris van de koningin, de heer Ed Nijpels, werd het IJstijdenmuseum in
2008 tot Archeolgisch steunpunt benoemd. Bezoekers krijgen een indruk van het
rijke verleden van de prehistorie van de Friese Wouden.
 

Skries op’e hikke…

15 februari 2012
By on 14:37 | Skries op’e hikke… | 2

Je merkt het aan alles, we naderen nu toch in sneltreinvaart Het Voorjaar. Op de
vraag van Elizabeth Pilat (via Twitter): Welk liedje (muziek) associeer je met
Pasen, was mijn eerste ingeving en dus reactie: Skries op’e hikke…! Van het
één komt het ander. Op YouTube heb ik dit prachtige lied gevonden, gezongen door
De Skipfeartsjongers uit Garyp. Nog nooit van gehoord, maar het klinkt gezellig.
Daarnaast is het lied geïllustreerd met prachtige foto’s. Zelf zag ik gisteren
bovenstaande schapen de kriebels krijgen…! Kijken waar het gras nog groener
is?